Beðið eftir Godot er eitt merkasta leikverk leiklistarsögunnar og olli straumhvörfum í sögu leikritunar. Leikritið lýsir biðinni eftir frelsun, björgun og leiðsögn og er áleitin lýsing á hlutskipti og getuleysi mannanna á tímum tækni og framfara, á tímum guðleysis, á tímum trúarþarfar. Vladimir og Estragon bíða eftir Godot. Þeir hafa orð á því að hengja sig en eru ekki með reipi við höndina. Þeir ákveða að skilja en einmanaleikinn er þeim um megn. Þeir bíða. Þeir rífast, gráta og syngja. Og bíða. Ekkert gerist. Og svo gerist ekkert aftur.
Verkið Samuel Beckett er fæddur í Dyflinni á Írlandi föstudaginn 13. apríl árið 1906. Hann settist að í París árið 1937. Beckett er eitt af höfuðskáldum 20. aldarinnar og liggur eftir hann fjöldi leikrita, ljóða og smásagna. Beckett hlaut bókmenntaverðlaun Nóbels árið 1969. Hann lést í París árið 1989. Beðið eftir Godot var fyrst frumsýnt 5. janúar 1953 í Theatre de Babylone, París.
Kvenfélagið Garpur var stofnað árið 2003 af nokkrum ungum leikkonum með það í huga að skoða birtingarmyndir kvenna, hlutverk þeirra og hlutverkaleysi í heiminum sem og á leiksviði. Hér birtast leikararnir Hannes, Smári, Dóri Maack, Nonni Bö og tveir drengir í þessari tímamótauppfærslu af Beðið eftir Godot. Þeir eru andlega skyldir leikkonunum Ólafíu Hrönn Jónsdóttur, Halldóru Geirharðsdóttur, Sólveigu Guðmundsdóttur, Alexíu Björgu Jóhannesdóttur og stúlkunum Ísabellu Rós Þorsteinsdóttur og Katrínu Ynju Hrafnkellsdóttur.
Helga I. Stefánsdóttir hannar leikmynd og búninga og Kjartan Þórisson lýsingu.
{mos_fb_discuss:2}
